Shane Black

Black is vooral werkzaam geweest als scenarist. Dat hij als succesvol kan worden bestempeld, kunnen we aflezen aan de prijskaartjes die aan deze scripts hingen: van $250.000 voor zijn eerste script (‘Lethal Weapon’, 1987) tot ruim $4 miljoen voor ‘The Long Kiss Goodnight’ (1996). Zowel ‘Lethal Weapon’ als ‘The Last Boy Scout’ werden verkocht voor wat toen recordbedragen waren. Toch is Black er altijd volkomen open over geweest dat beide scripts uitvoerig zijn herschreven voordat ze het witte doek haalden.

De eerste rol van Black als (bijrol)acteur was in de snoeiharde actieklassieker ‘Predator’ (1987), waar hij de sullige Hawkins mocht spelen die de hele tijd slechte grappen vertelt aan de rest van het commandoteam. Het was de enige keer dat hij naast Arnold Schwarzenegger op het witte doek stond, maar niet de laatste keer dat de twee mannen zouden samenwerken – in 1993 herschreef Black het script voor ‘The Last Action Hero’, waarin Arnold wederom de hoofdrol had. Overigens werden zowel ‘Predator’ als ‘The Last Action Hero’ geregisseerd door John McTiernan.

Black wordt herkend aan zijn simpele, minimale schrijfstijl – hoe minder woorden, hoe beter. Zelf zegt hij dat hij daarin is beïnvloed door scenarist Walter Hill. Zijn vaak gortdroge en cynische humor heeft hij, naar eigen zeggen, van scenarist William Goldman, zijn andere grote inspirator. Een goed voorbeeld daarvan is zijn oorspronkelijke script voor ‘Lethal Weapon 2’, waarin hij slechts een kleine rol had toebedeeld aan het personage van Joe Pesci. “Toen ze ermee klaar waren, bevatte het ineens veel meer comedy. Bij mij had Joe Pesci maar een paar regels tekst. In hun versie was het hetzelfde personage, maar kwam hij ineens voor in het hele script. Ik wil graag de scherpe randjes eraan houden, het zo minimaal en doeltreffend mogelijk doen.”