Robert Rodriguez

Robert Rodriguez is één van de meest multi-getalenteerde filmmakers die er op deze wereld rondlopen. Niet alleen regisseert, schrijft en produceert hij zijn films vrijwel altijd zelf, ook doet hij als het even kan de montage en speelt hij graag de soundtrack zelf in.

Zoals bij de meeste grote filmmakers is er ook bij Rodriguez een specifieke film aan te wijzen die zo'n indruk op hem maakte dat hij na het zien ervan besloot films te maken. In het geval van Rodriguez was dat 'Escape From New York’, een sf-film met Kurt Russell. Vanwege zijn Latijns-Amerikaanse afkomst kon het echter haast niet anders dan dat zijn eerste film(s) sterk op westerns gebaseerd waren.

Voor minder dan een habbekrats nam hij zijn eerste film op, 'El Mariachi'. Deze film koste slechts zevenduizend dollar, maar het geestige actierijke verhaal over een Mexicaanse muzikant die echter in plaats van een gitaar een geweer in zijn gitaarkoffer draagt zag er net zo goed uit als een dure speelfilm.
Verhoudingsgewijs is 'El Mariachi' misschien wel de meest winstgevende film ooit geworden, aangezien er door video- en dvd-verkoop inmiddels meerdere miljoenen aan zijn verdiend.

Dat hier sprake was van een groot talent werd ook bij de grote Hollywood-producenten snel duidelijk. Rodriguez mocht 'El Mariachi' opnieuw maken, maar nu met het duizendvoudige budget: zeven miljoen dollar. Zeven miljoen is nog steeds weinig geld voor een Amerikaanse film, maar elke dollar is in het budget terug te zien: 'Desperado' werd een duizelingwekkende achtbaanrit boordevol explosies, bazooka’s en snelvuurgeweld. Maar Rodriguez vergat niet aandacht te besteden aan personages: Antonio Banderas geeft op prachtige wijze gestalte aan het tragische melancholische personage van de Mariachi/de Desperado en de humor wordt niet vergeten met een sterke bijrol van Steve Buscemi en een uiterst geestig bijrolletje van Quentin Tarantino, toen al een goede vriend van Rodriguez.

Na 'Desperado' gingen Rodriguez en Tarantino dan ook samen met twee andere opkomende talenten, Allison Anders en Alexandre Rockwell, een film maken waarbij ze allevier een eigen segment mochten doen: 'Four Rooms'. Het experiment pakte slechts gedeeltelijk geslaagd uit, omdat de film slap opende met het niet goed gelukte gedeelte van Anders en omdat het gedeelte van Rodriguez een stuk kinderfilm middenin een 'grote mensen'-film werd. Want Rodriguez houdt ook van kinderfilms, zo zou later des te meer blijken toen hij tussen 2000 en 2003 de drie 'Spy Kids'-Films maakte.

Na 'Desperado' en 'Four Rooms' gingen de twee vrienden Tarantino en Rodriguez weer samen aan een nieuwe film werken, waarbij de een mocht regisseren en de ander een hoofdrol speelde en het script schreef. 'From Dusk Till Dawn' begon als een roadmovie maar veranderde halverwege in een vampierenbloedbad. De film lanceerde definitief de carrière van Salma Hayek, wiens slangendans in deze film als één van de meest sexy fillmfragmenten ooit gezien wordt.

Ook zien we in 'From Dusk 'Till Dawn' wederom Rodriguez' vaste gastacteur Danny Trejo voorbijkomen. Trejo is met zijn geboren boevenkop perfect geschikt voor Rodriguez'eigenhandig uitgevonden 'over the top westernactie' en speelt dan ook in vrijwel alle Rodiguez-films mee en de twee beweren neven van elkaar te zijn (wat niet echt waarschijnlijk is). Ook al legt Trejo in zowel 'Desperado' als 'From Dusk Till Dawn' het loodje, in de vervolgen van beide films treed hij gewoon weer aan in andere rollen. De vervolgen op ‘FRom Dusk Till Dawn’werden niet door Rodriguez geregisseerd, het vervolg op 'Desperado' wel. Deze wederom heerlijke over-the-top actiefilm had een scenario waar met de meeste goodwill geen touw aan vast te knopen viel maar dit leek dan weer eigenlijk met opzet zo gedaan leek om actiefilms met overdreven moeilijke complotlijnen te parodiëren, iets wat Rodriguez kennende zeker niet onmogelijk is. In deze film stal Johnny Depp de show als excentrieke FBI-agent, een rol die later een soort voorstudie zou blijken van Depp's beroemdste rol, die van piratenkapitein Jack Sparrow.

In 2005 verraste Rodriguez vriend en vijand met de ongekend gewelddadige verfilming van de Frank Miller-strip 'Sin City'. Tot dan toe was hij bij de critici vooral 'die vriend van Tarantino die van die leuke actiekomedies maakt' maar ineens struikelden de de critici over elkaar om deze film zo lyrisch mogelijk de hemel in te prijzen. Naar de meteen aangekondigde beide vervolgen werd ook reikhalzend uitgekeken maar eerst werd het tijd voor weer een film met Tarantino. Het duo besloot een hommage te maken aan de pulpfilms uit de jaren zeventig die doorgaans in blokken van twee films tegelijk te zien waren in Amerikaanse bioscopen, met trailers tussendoor. Elk regisseerden ze een eigen deel, met een paar fake trailers van niet bestaande films ertussendoor, geregisseerd door de mannen zelf maar ook door bevriende zieke geesten als Eli Roth en Rob Zombie. Bij het opnemen van de neptrailer voor de film 'Machete' hadden Rodriguez en zijn 'neef' Danny Trejo die Machete speelde echter zo'n lol dat Rodriguez nu van plan is meteen na de beide Sin City-vervolgen een daadwerkelijke 'Machete'-film te maken. Deze zou dan, zoals het hoort bij B-films anno nu, niet in de bioscoop uitkomen maar gelijk op dvd verschijnen.

Rodriguez mag dan een groot filmmaker zijn, hij blijft bovenal een filmfreak die met zijn films hommages maakt aan genres die hij zelf eigenlijk beter lijkt te beheersen dan de regisseurs waar hij eer aan wil betonen.