Peter Weller

Peter Weller is de jongste zoon van een helikopterpiloot uit het leger. Hij werd geboren in Stevens Point, Wisconsin maar hij reisde veel aangezien zijn vader letterlijk rond de wereld vloog. Nog voor het einde van zijn tienerjaren, had hij op school gezeten in Heidelberg, Duitsland en San Antonio, Texas, toen hij naar de North Texas State Universiteit ging – met als hoofdrede omdat hij de kans had om trompet te spelen in één van de schools jazz bands.

Muziek zit bij Peter in de familie. Drie generaties lang, aan moeders kant, waren pianisten en jazz is nog steeds zijn grootste interesse. Vraag hem wie zijn favoriete artiest is in welke kunstvorm dan ook en het antwoord is steevast Miles Davis. Met zijn diploma voor toneelspelen en studiebeurs voor de American Academy of Dramatic Arts op zak verruilde hij Texas voor New York. Twee weken na zijn afstuderen, verscheen hij voor het eerst op Broadway als David in Joseph Papp’s New York Shakespeare Festival productie van David Rabe's “Sticks and Bones”, een rol die hij herhaalde op het Londense toneel. Terwijl hij student was van de legendarische actrice en toneellerares, Uta Hagen, verscheen Weller in toneelstukken op oa. Broadway in werken zoals William Inge's “Summer Brave”, Tom Babe's “Rebel Women” en “Full Circle”, één van de laatste toneelstukken geregisseerd door Otto Preminger.

Weller’s goede kritieken begonnen met zijn vertolking van Billie Wilson in “Streamers”, geregisseerd door Mike Nichols voor Joseph Papp in het Lincoln Center. Hij vervolgde dat succes met zijn optreden als Cliff in “The Woolgatherer” en als Nick in de eerste Amerikaanse productie van David Mamet’s “The Woods”. Gedurende deze periode werd hij lid van het alom gerespecteerde Actor's Studio, onder de begeleiding van Elia Kazan en Lee Strasberg.

Weller's filmdebuut was in Richard Lester's “Butch and Sundance: The Early Years” (1979). Hierna speelde hij samen met Alan King en Ali MacGraw in Sidney Lumet’s “Just Tell Me What You Want” (1980) en met Albert Finney en Diane Keaton in Alan Parker’s “Shoot The Moon” (1982). Andere films waarin hij speelde zijn “Firstborn” (1984) met Teri Garr, de HBO-film “Apology” (1986), samen met Lesley Ann Warren en “Of Unknown Origin” (1983), de film waarmee Weller de prijs voor Beste Acteur won op het internationale filmfestival van Parijs. Deze film markeert tevens zijn eerste samenwerking met “Leviathan” (1989) regisseur George P. Cosmatos.

Maar de film waarmee Peter Weller het bekendst is geworden bij het grote (film)-publiek is natuurlijk “Robocop” (1987), van regisseur Paul Verhoeven. In 1990 was hij ook nog te zien in het vervolg hierop.