John Waters

John Samuel Waters, Jr. wordt geboren op 22 april 1946 in Baltimore, Maryland. Hij is een Amerikaanse filmregisseur van cultfilms als ‘Pink Flamingos’, ‘Hairspray’ en ‘Cry-Baby’. John is vooral bekend voor zijn gebruik van camp en shockerende scènes, zijn voorliefde om zijn geboortestad Baltimore als filmlocatie te kiezen en zijn veelvuldig gebruik van rock 'n' roll-muziek uit de jaren ’50 en ’60.

Waters studeert kortstondig aan New York University maar moet de universiteit verlaten nadat hij betrapt wordt tijdens het roken van marihuana. Zijn doorbraak komt met de film ‘Pink Flamingos’ in 1972, waarin de hoofdrol gespeeld wordt door de travestiet Divine. Daarnaast speelt een aantal acteurs mee die tot Waters vaste acteursstal gaan behoren, de zogenaamde Dreamlanders (naar Waters' productiemaatschappij Dreamland Productions).

‘Pink Flamingos’ wordt berucht door enkele scènes die door velen als zeer schokkend worden ervaren, waaronder de slotscène waarin Divine hondenpoep eet. De film wordt verboden in onder meer Australië en Noorwegen. Ook zijn twee volgende films, Female Trouble (1974) en Desperate Living (1977), worden door velen als schokkend ervaren. De drie films worden nu gezamenlijk door Waters betiteld als zijn Trash Trilogy.

Na Polyester (1981), waarin Divine opnieuw de hoofdrol speelt, begint Waters meer mainstream-films te maken, beginnend met Hairspray waarin Ricki Lake (later bekend geworden als talkshowhost) de hoofdrol vervuld, naast onder meer Deborah Harry, Sonny Bono en, wederom, Divine. De film wordt in 2002 herschreven tot een Tony-winnende musical, die in 2007 weer verfilmd wordt tot Hairspray met onder meer John Travolta. Aan deze film draagt Waters als schrijver bij.

De musicalfilm Cry-Baby (1990) met onder meer Johnny Depp, Iggy Pop, Traci Lords en Ricki Lake is Waters' tweede mainstream-film, gevolgd door Serial Mom (1994) met Kathleen Turner als een huisvrouw die veranderd in een seriemoordenaar. John Waters' meest recente film, A Dirty Shame (2004), met Tracey Ullmann, Johnny Knoxville en Selma Blair, is een terugkeer naar de schokerende stijl van zijn vroege films.

Waters treedt ook op als (stem)acteur en verteller, zowel in zijn eigen producties als die van anderen, bijvoorbeeld in de televisieseries The Simpsons en Frasier en in de horrorfilm Seed of Chucky (2004). Ook is hij in verschillende films te zien als zichzelf, bijvoorbeeld in Jackass: Number Two (2004).

Hij heeft een aantal boeken geschreven en is ook een beeldend kunstenaar die kunstwerken en installaties gebaseerd op fotografisch materiaal maakt. In 2004 presenteert het New Museum in New York een overzichtstentoonstelling van zijn werk.

Waters' one-man show This Filthy World, waarmee hij op tournee door de Verenigde Staten gaat, wordt in 2006 gefilmd en uitgebracht als documentaire.