John Travolta

John Travolta is de jongste van zes kinderen en werd als dusdanig dan ook rot verwend door zijn streng katholieke ouders die hun nakomertje als een geschenk van God beschouwden.

Moeder Helen gaf toneelles op school en stimuleerde haar kinderen om hun creativiteit te ontplooien. In de kelder van hun huis had vader Salvatore speciaal voor de kinderen een soort theater gebouwd, waar door de jonge Travolta's gretig gebruik van werd gemaakt. Op z'n twaalfde had John al rolletjes in plaatselijke musicals en kreeg hij tapdanslessen van Gene Kelly's minder bekende broer Fred. Toen John zestien werd, stopte hij met school om zich voltijds met acteren bezig te houden. Hij speelde vooral in musicals, totdat hij gecast werd als Vinnie Barbarino in de succesvolle tv-serie "Welcome Back, Kotter", een rol die hem de status van tieneridool bezorgde. Travolta speelde zijn imago ten volle uit en maakte in die periode drie elpees en kreeg zelfs een Best Male Vocalist Award van het muziekmagazine Billboard.

Persoonlijk ging het minder met Travolta: in 1977 stierf zijn grote liefde Diana Hyland in zijn armen. Hyland, die hij een jaar eerder had leren kennen, overleed aan de gevolgen van kanker.
Naar verluidt was Travolta hierna in bijzonder diepe rouw en bood de Scientology-Kerk, waar hij zich rond die tijd bij aansloot, troost voor de bedroefde acteur.

Qua populariteit ging het echter alleen maar beter met Travolta: "Saturday Night Fever" (1977) deed de Travolta-koorts alleen maar stijgen. Alle vrouwen tussen zes en zesentachtig waren wild van de jonge danser/acteur die met zijn rol van Tony Manero zelfs een Oscar-nominatie in de wacht sleepte. Travolta's twee volgende films, "Grease" en "Urban Cowboy", waren eveneens gigantische successen en Travolta's broodje leek gebakken. Maar toen ging plots alles mis. Travolta's volgende films flopten één voor één aan de kassa en de eens zo succesvolle acteur sloeg projecten als "American Gigolo" en "An Officer and a Gentleman" af, tot groot jolijt van opkomende ster Richard Gere.

Tegen het midden van de jaren tachtig was er geen enkele gerenommeerde regisseur of producer die nog met Travolta wilde werken. "Look Who's Talking" was weliswaar een kassucces, maar niet meteen een film van hoog niveau. Toch hield Travolta er ook in die magere jaren een luxueuze levensstijl op na, die hij zich kon veroorloven dankzij zijn percentage op de rechten van de soundtracks van "Saturday Night Fever" en "Grease".

In 1991 trouwde hij met de actrice Kelly Preston (ooit nog het vriendinnetje van Charlie Sheen en George Clooney) en een jaar later kreeg het paar een zoontje genaamd Jett.

Vergane glorie Travolta leek door iedereen vergeten, maar dat was buiten debuterend regisseur Quentin Tarantino gerekend, die de acteur per se in zijn film "Pulp Fiction" wilde en de acteur bleef lastig vallen tot die uiteindelijk moe getergd toestemde.
"Pulp Fiction" bleek net wat Travolta nodig had en de acteur maakte de meest besproken comeback in de filmgeschiedenis. Van de ene dag op de andere stond hij weer op ieders verlanglijstje. Travolta greep zijn tweede kans met beide handen en maakt sinds het overdonderende succes van "Pulp Fiction" weer gemiddeld twee films per jaar.

Op het einde van de jaren negentig waren zijn grootste successsen "Face/Off" (1997), "Primary Colors" (1998), "A Civil Action" (1998) en "The General's Daughter" (1999).
In 2000 was hij in onze bioscopen te zien in "Battlefield Earth", de slecht ontvangen verfilming van de sciencefictionroman van Scientology-stichter Ron L. Hubbard. Zowel John als Kelly zijn nog steeds lid van de Scientology-kerk.

Op 2 januari 2009 overleed Jett Travolta aan de gevolgen van een beroerte. De ouders waren er helemaal kapot van maar lieten in een verklaring wel weten alle steunbetuigingen wereldwijd erg op prijs te stellen.