Clint Eastwood

Misschien wel hét icoon van macho filmsterren, en een levende legende: Clint Eastwood. Hij werd geboren in 1930 in San Francisco, als zoon van een metaalwerker. Nadat hij van school werd gestuurd, vond hij werk in B-films zoals “Tarantula” en “Francis In The Navy” (beide uit 1955), totdat hij zijn eerste doorbraak had met de TV-serie “Rawhide” (1959). Als Rowdy Yates werd het zijn show en kwam zo bij heel Amerika in de huiskamers over de vloer. Maar Eastwood werd een nog grotere ster met "Per Un Pugno Di Dollari" ("A Fistful of Dollars") (1964), en "Per Qualche Dollaro In Più" ("For A Few Dollars More") (1965). Maar het was met het derde vervolg op "A Fistful of Dollars", "Il Buono, Il Brutto, Il Cattivo" ("The Good, The Bad and the Ugly") (1966) waar hij een van zijn meest kenmerkende rollen in speelde. De film was een groot succes en Eastwood werd meteen een internationale ster."

Eastwood speelde hierna enkele uitstekende rollen, bijvoorbeeld in "Where Eagles Dare" (1968) naast Richard Burton in deze klassieke tweede wereldoorlog film. Hij speelde ook in "Coogan’s Bluff" (1968), en de eigenaardige maar succesvolle "Paint Your Wagon" (1969). In 1970 ging Eastwood opnieuw de experimentele kant op met een rol in de film "Kelly’s Heroes", maar dit werd opnieuw een succes. 1971 is gebleken als één van Clint’s beste filmjaren. Hij speelde in de thriller "Play Misty For Me" en in "The Beguiled". Maar het was zijn rol als harde politieagent in "Dirty Harry" die Eastwood nog een kenmerkend karakter gaf, die van schietgrage politieagent, een rol die tot op de dag van vandaag nog steeds gekopieërd wordt. Ook speelde Eastwood nog steeds in Spaghetti westerns zoals "Hang em’ High" (1968), "Joe Kidd" (1972) en "High Plains Drifter" (1973).

Gedurende de jaren ’70 bleef Clint nog kwaliteitsfilm maken, maar in de jaren ’80 ging het echter wat minder. Met de vier vervolgen op "Dirty Harry" (1971) ging het allemaal nog goed, alleen zijn andere films liepen wat minder.

Maar Eastwood bleef verrassen in het begin van de jaren ’90. Eerst met zijn western "Unforgiven" (1992), waarvoor hij de Oscar voor beste regie kreeg en een nominatie voor beste acteur. Daarna ging hij bij de geheime dienst in de film "In The Line Of Fire" (1993), wat een grote hit was, gevolgd door het interessante, maar slecht ontvangen "A Perfect World" (1993), met Kevin Costner in de hoofdrol. Hierna kwam een liefdesverhaal, "The Bridges Of Madison County" (1995), maar het werd al snel duidelijk dat na een korte opleving het weer achteruit ging met zijn films. Sinds "The Bridges Of Madison Country" zijn zijn films goed geweest, maar niet altijd even succesvol aan de kassa’s. Hieronder zaten het slecht ontvangen "True Crime" (1999) en "Blood Work" (2002), en het goed ontvangen "Space Cowboys" (2000). Hij had echter nog wel een groot succes met de film "Midnight In The Garden Of Good And Evil" (1997), die hij regisseerde.

Eastwood heeft zeven kinderen, is twee keer getrouwd geweest, en heeft een lange relatie gehad met actrice Sondra Locke.

In het nieuwe millennium vond Eastwood, inmiddels in de zeventig, zichzelf opnieuw uit als een regisseur van diepgaande films die tot nadenken stemmen. Tegelijk bleek hij als regisseur inmiddels dusdanig weergaloze prestaties aan zijn acteurs en actrices te kunnen ontlokken dat meerdere van hen onder Clint’s regie Oscars in de wacht wisten te slepen.

Eastwood’s grote ommekeer begon in 2003 met de film ‘Mystic River’, een hard en tragisch misdaaddrama waarin zowel Tim Robbins als Sean Penn Oscarwinnende prestaties neer wisten te zetten. Opvolger ‘Million Dollar Baby’ werd in 2005 de grote Oscarwinnaar met gouden beeldjes voor onder andere beste film, regie en actrice Hillary Swank. In het eropvolgende jaar kwam Clint met een dubbelluik over de slag op het eiland Iwo Jima, waarbij hij zowel een film maakte over de Amerikaanse als de Japanse kant van het verhaal.
In 2008 wisten Ron Howard en Brian Grazer Eastwood te koppelen aan Angelina Jolie voor het misdaaddrama ‘Changeling’. Zoals inmiddels gebruikelijk wist Clint zoveel uit zijn hoofdrolspeelster te halen dat deze de beste acteerprestatie van haar carrière neerzette.
In hetzelfde jaar besloot de ouwe rot ook zelf het acteervak op te pakken door een hoofdrol te spelen in de film ‘Gran Torino’, een film waarin Clint het gegeven van een harde misdaadbestrijder uit zijn ouwe films combineert met de intelligente inslag van zijn recente – en beste – werk.

Als een goede wijn lijkt Eastwood met de jaren alleen maar beter te worden. Laten we vooral hopen dat hij héél héél erg oud wordt zodat hij nog vele ijzersterke films kan maken.