Alfred Hitchcock

Al op jonge leeftijd was de excentrieke Hitchcock geïnteresseerd in fotografie. Zijn eerste werkzaamheden in de filmwereld betroffen het ontwerpen van titels voor stomme films. In 1925 werd hij eigenlijk per ongeluk regisseur.

In Hitchcocks films spelen vaak onschuldige personen een rol, die verwikkeld raken in omstandigheden waar ze geen invloed op hebben. Veel van zijn films hebben een voor zijn tijd hoog spanningsgehalte, zoals The Birds en Psycho. Zijn plots zijn intelligent. Niet voor niets werd hij de master of suspense (meester van de opgebouwde spanning) genoemd. Zijn verhalen zijn fantasierijk en vermengd met mysterie en misdaad. Hij gaf de thriller een heel nieuwe dimensie en inspireerde daarmee vele vakgenoten.

Niet iedereen kon Hitchcock overigens waarderen. Vanwege zijn wel heel erg Britse humor, zijn excentrieke trekjes en zijn manier van werken lag hij niet bij iedereen in het filmvak even goed.

Kenmerkend voor de manier van werken van Hitchcock is bijvoorbeeld dat hij er niet van hield om opnames op locatie te maken. Hij liet zo veel mogelijk sets in de studio bouwen. In sommige van zijn films is duidelijk te zien dat een decor niet echt is. Een extreem voorbeeld daarvan is de haven achter de straat (plus een deel van de straat) in Vertigo (1958), waaraan zeer duidelijk te zien is dat dit een geschilderd decor is. Hitchcock vond echter dat het "net kon" en weigerde de scènes waarin dit decor voorkomt op locatie over te maken.

Wel gebruikte hij graag zeer grote decors voor de slotscènes van zijn films (het Vrijheidsbeeld, Mount Rushmore, de Royal Albert Hall etc.). Toch zijn ook die gedeelten grotendeels in de studio opgenomen, en zijn er op locatie slechts een paar overzichtshots opgenomen.

Een van de grootste sets die voor Hitchcock gebouwd werd is die voor de film Rear Window (1954). De hele binnenplaats die het decor voor deze film vormt werd in een studio gebouwd.

Hitchcock wilde in al zijn films even zelf in beeld verschijnen. Het is voor de liefhebbers van zijn films een sport geworden om te proberen hem in zijn korte verschijningen te herkennen.

Ook is bekend dat Hitchcock graag experimenteerde met bijzondere technieken. Voorbeelden hiervan zijn:

-De film "Rope" (1948), die opgenomen is in lange shots van ca. 10 minuten. Hitchcock eiste daarmee veel van zijn acteurs en actrices, maar de film kreeg door deze manier van filmen een extra dramatische dimensie.
-De film "Dial M for Murder" (1954), die oorspronkelijk in 3D werd opgenomen. Bezoekers moesten een briletje dragen om het 3D effect te kunnen zien. In veel landen is echter alleen de "genormaliseerde" versie uitgebracht.