Factory Girl
De naam van deze titel doet wellicht vermoeden dat het hier om een zwaar drama gaat waarin een fabrieksarbeidster centraal staat. Wie een film wil zien over het harde leven van een arbeidster centraal staat verwijzen we echter door naar Charlize Theron's 'North Country', want Sienna Miller's 'Factory Girl' heeft hier helemaal niets mee te maken. Deze film gaat namelijk over het leven van Edie Sedgwick, een vrouw die helemaal losging in het New York van de jaren zestig. Zij ging zich te buiten aan feesten en hoorde er helemaal bij op de hipste feestjes, en daarnaast speelde ze nog in wat films. Een soort artyfarty uitvoering van Lindsay Lohan dus, maar dan eentje die wel wat kon naast alleen drugs gebruiken en dronken worden.
De film richt zich vooral op de relatie die Sedgwick in 1965 had met Andy Warhol, koning van de pop art scene; de film heet Factory Girl naar The Factory, wat de galerie (en tegelijk studio en club) was van Warhol. De excentrieke kunstenaar wilde van Edie een ster maken. Zij nam de naam Holly Golightly aan en speelde in een aantal van zijn films, die hij meestal alleen in kleine kring in The Factory vertoonde.
Het ging Edie echter allemaal iets te snel: vanaf dat zij Warhol leerde kennen begin 1965 stortte zij zich volop in het feestgedruis van het decadente New Yorkse nachtleven, en tegen het einde van dat jaar was zij emotioneel en lichamelijk opgebrand. De relatie tussen Sedgwick en Warhol kwam toen al tot een eind. Niet lang daarna leerde ze echter Bob Dylan kennen, die in deze film niet bij naam-en toenaam genoemd wordt; hij komt hier slechts als "de muzikant" voorbij. Dylan, uhm pardon we bedoelen natuurlijk "de muzikant", wordt gespeeld door Hayden "Anakin Skywalker" Christensen. Een jediridder die zijn lichtsabel inruilt voor een gitaar en mondharmonica? Het moet niet veel gekker worden... Dan is de graatmagere Australiër Guy Pearce toch meer op zijn plaats in zijn rol als Andy Warhol.
Like en maak kans op een 3-daagse All-In Hotel Voucher twv. €229