Das Weisse Band
In een kil Duits dorp gebeuren aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog allerlei nare dingen. Eerst lijkt er nog sprake van toeval, maar na een tijd wordt duidelijk dat er zoveel rottigheid aan de gang is dat het opzet moet zijn. Een dokter wordt belaagd terwijl hij op zijn paard zit, een schuur brandt af en twee kinderen verdwijnen spoorloos. Wat hebben de lokale schoolkinderen hiermee te maken? Gaan zij gebukt onder het juk van het strenge schoolbeleid? Of zijn zij zelf de boosdoeners? En wat heeft de witte band hiermee te maken?
Hoe het ook zij, de dorpsjeugd is tegen het eind van deze film duidelijk geestelijk niet meer in orde, en zo lijkt regisseur Michael Haneke dan ook een verklaring te leveren voor de oorsprong van het fascisme in Duitsland en Oostenrijk, dat deze landen ertoe aanzette om fout te zijn in twee achtereenvolgende wereldoorlogen. Dat is het onderwerp wat Haneke in deze naargeestige zwart-witfilm op zijn eigen manier wilde onderzoeken.
'Das Weisse Band' won in 2009 de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes, alleen moet daar wel bij gezegd worden dat deze prijs wel héél erg riekte naar vriendjespolitiek: de jury-voorzitster was actrice Isabelle Huppert, die onder regie van Haneke eerder al in Cannes in de prijzen viel als beste actrice. Naar verluidt moest Haneke van haar kost wat kost winnen, wat leidde tot een felle ruzie tussen Huppert en vele andere juryleden, die van mening waren dat het Franse misdaadepos 'Un Prophète' de Palm moest krijgen.
Like en maak kans op een 3-daagse All-In Hotel Voucher twv. €229