Calvaire
Er zijn een paar basisregels in het horrorgenre. Bijvoorbeeld: neem in een donker bos nooit een onbekende afslag. Dat is er definitief één van. De hoofdpersoon uit Calvaire (beproeving) is er met zijn hoofd overduidelijk niet bij, want hij lapt deze regel zonder een moment van twijfel aan zijn laars. Niet verstandig zo blijkt al snel.
Nadat zijn busje het heeft begeven, strandt de succesvolle volkszanger Marc bij het pension van de eenzame eigenaar Bertol. Deze ziet hem aan voor zijn vrouw die hem verlaten heeft. Vastbesloten haar niet weer te laten gaan, saboteert hij Marc's busje. En helaas voor Marc, maar dit is slechts het begin van zijn waanzin.
Regisseur Du Welz: "Eén van de redenen om deze film te maken was om te provoceren. Mensen zijn hun gevoel voor humor kwijt. Niemand is nog gewend zich ongemakkelijk te voelen en dat is precies wat ik probeer te bereiken met deze film. In eerste instantie ligt de sympathie van de kijker bij de ‘bad guy’ uit de film. Alleen dat zorgt bij veel mensen al voor een ongemakkelijk gevoel.”
“Persoonlijk vind ik het erg leuk en interessant om met mensen in discussie te gaan over Calvaire. Over waarom ze bepaalde scènes als afstotend ervaren en waarom ik bepaalde dingen zo heb verbeeld. Maar mensen die zo heftig reageren, willen dat doorgaans niet eens meer. Die hebben hun mening al gevormd en blijven daarbij. Toch vind ik de reacties die Calvaire uitlokt geweldig. Dat is precies wat ik wil bereiken met mijn werk. Dat mensen in bed liggen en niet kunnen stoppen met nadenken over hetgeen ze zojuist gezien hebben."
Een film die vaak genoemd wordt in combinatie met Calvaire is The Texas Chain Saw Massacre uit 1974. Du Welz geeft zelf ook aan dat deze horrorklassieker een grote inspiratiebron is voor zijn werk: "Ik heb een vreemde relatie met film. Ik wil verontrust raken, aan het denken gezet worden door een film. Ik zie ontzettend veel films, maar de films van Polanski en The Texas Chain Saw Massacre betekenen voor mij toch wel het meest. De absurditeit en wreedheid vind ik heerlijk om naar te kijken.”
“Waar ik mij altijd over verbaas, is de felle reactie van mensen op het geweld in Calvaire. Kijk naar het journaal en je ziet dingen die minstens zo bizar en gewelddadig zijn. Op de een of andere manier is dat dan toch een soort van 'geaccepteerd geweld'. Wanneer mensen de redenatie achter het geweld niet kunnen volgen, hebben ze er blijkbaar toch veel meer moeite mee."
Du Welz zelf omschrijft zijn film als een liefdesverhaal. “Een heel gruwelijk liefdesverhaal, dat wel natuurlijk, maar de illusie van liefde speelt wel een erg grote rol in de film. Ik probeer uit te vinden of het de illusie van liefde is die ons mens maakt en ons onderscheidt van dieren, of juist het tegengestelde? Maakt liefde dat we ons als beesten gaan gedragen?”
Like en maak kans op een 3-daagse All-In Hotel Voucher twv. €229