De film is een visueel verslag van Rosemarie Blank's observaties van Berlijn, de stad waar zij oorspronkelijk vandaan komt. Vanuit het gevoel nooit ergens helemaal thuis te zijn èn haar herinneringen aan het Berlijn uit haar verleden, probeerde ze er achter te komen, waarom veel buitenlanders zich juist in Berlijn zo op hun gemak voelen. Vanuit die gedachte is de filmmaakster in gesprek geraakt met Arabieren, Turken en Koerden die in de stad leven. Bovendien heeft ze allerlei ontmoetingen met musici en andere levenskunstenaars die van elders gekomen zijn en voor wie de Duitse hoofdstad een bron van inspiratie is, die hen de mogelijkheid biedt een zelfstandig bestaan op te bouwen. Hoe deze groep mensen in deze Europese Metropool kunnen leven en overleven heeft Rosemarie gevangen in deze Berlijnse van dag tot dag belevenis. De ontmoetingen vonden altijd plaats in de openbare ruimte zoals in de U - Bahn of de S - Bahn, spontaan vaak zonder te weten wie de filmmaakster voor zich had. Dat leverde spannende ontmoetingen op. Eenmaal in gesprek gekomen, liet vrijwel iedereen op een opgewekte manier zien zich in Berlijn thuis te voelen, zonder het gevoel te hebben de eigen culturele achtergrond te hoeven ontkennen.