Amarcord
Fellini had in 1967 een boek over zijn geboorteplaats geschreven, 'La mia Rimini'. Samen met streekgenoot Tonino Guerra, die toen nog volslagen onbekend was maar wereldfaam zou verwerven als scenarioschrijver bij Antonioni, Rosi en Tarkovski, baseerde hij daarop een fraai script, waaruit overigens tijdens de productie de proloog met een soort tijd/ruimtereis is geschrapt.
Het British Film Institute schreef bij een Fellini & Rota-retrospectief: “Never were Fellini and Rota so dreamy, easy, charming, funny, sweet and sad as here, nor as allusive, elusive, complex and sophisticated.” Net als Roma is Amarcord een mengsel van geschiedenis en herinnering, en in de score zijn daarom vele deuntjes en liedjes opgenomen die indertijd populair waren. Enkele voorbeelden zijn te intrigerend om niet even te vermelden. Voordehandliggend zijn La facetta nera en het iets minder bekende Inno a Roma bij de fascistische parade en daartegenover natuurlijk de communistische Internationale; bij het bezoek van de emir klinken Abat-jour, een Italiaanse hit uit 1920, en Salome, een vaak gecovered succes van Robert Stolz uit 1919 (onder de titel Romeo had Petula Clark er nog een Engels hitparadenummer mee in 1961); Vorrei ballare con te, het lied dat Titta's oom zingt, is de Italiaanse vertaling van Let's face the music and dance, geschreven door Irving Berlin voor de Astaire & Rogers' film Follow the fleet uit 1936 (een poster voor die film, Danzare con te, hangt bij de plaatselijke bioscoop in Amarcord). Het hoofdthema stelde Rota samen uit – pastiches van – September in the rain en Fascination, beide successongs uit de jaren '30, en zelfs voor het citeren van de Mexicaans-Hollywoodse kraker La Cucaracha draaide hij z'n hand niet om. Fascination, dat speciaal gebruikt wordt om de droomscène van Gradisca en haar prins te illustreren, had Rota overigens met vileine humor ook al gebruikt voor een vergelijkbare scène in I clowns.
Like en maak kans op een 3-daagse All-In Hotel Voucher twv. €229