Pandorum

Luitenant Payton en korporaal Bower (Dennis Quaid en Ben Foster) ontwaken in hun slaapcapsule aan boord van een verder verlaten ruimteschip dat ergens doelloos in de ruimte rondzweeft. Het is pikdonker, koud, en ze voelen zich nog gedesoriënteerd na hun hyperslaap. Ze lijken de enige twee levende zielen aan boord te zijn, en hebben geen idee wat hun missie is of wat er dient te gebeuren. Ze weten niet eens meer precies wie ze zijn; alleen hun eigen weten ze zich nog te herinneren. Het enige geluid wat ze horen is af en toe gerommel en gekraak uit de laadruimtes van het schip.

De enige manier om uit hun cabine te komen is via een nauwe luchtschacht. Bower klimt de schacht in om op onderzoek uit te gaan. Payton blijft achter om Bower via een radioverbinding aanwijzingen te geven. Als Payton in de laadruimtes diep in de onderbuik van het schip aankomt, begint hij de verschrikkelijke geheimen die het schip herbergt te ontdekken. Ze zijn niet alleen. Vanaf nu moeten de twee mannen alles op alles zetten om te overleven.

Regisseur Christian Alvart maakte al met zijn film ‘Antikörper’ (2005) duidelijk dat hij van onversneden thrillers en horror houdt. Je kunt dan ook met recht stellen dat ‘Pandorum’ een soort zieke, bloederige variant op ‘Event Horizon’ is.